چون پيامبر از خانه‏ي خود بيرون آمد، به شتاب کوچه‏هاي شهرها را يکي پس از ديگري درنورديد. شب تيره‏ي ظلماني، چون دامن چادري سياه از ابري انبوه و دودي کبود بر همه جا فروافتاده و خيمه زده بود؛ چنان که پيش پاي خود را به سختي مي‏ديد. خوشبختانه هيچ کس در کوچه‏ها نبود و او مي‏توانست بي‏آن که ديده شود خود را به کرانه امن و پايگاه سلامتي برساند. در نظر داشت که مستقيما راه مدينه را در پيش نگيرد.